Bugün çingeneden bir demet papatya aldım,
Ve bir karanfil gördüm orada,
Boynunu bükmüş ağlıyordu,
Biliyordum sen'din o!
Her ne kadar gizlensende,
Gözyaşların seni ele veriyordu!
Hani hatırlıyormusun!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Karafilim demek hemen ayrıştırıyor zaten şairi ,karanfili herkes sevemez çünükü fena kırmızıdır ,diğer renkleri var olsa da onun aşk rengi olan kırmızısıdır ilk ala gelen.Kutluyorum.
Ne kadar güzel sevgiliye söylecek güzel bir ifade kutluyor ve başarılar diliyorum.
Mehmet Ali Şahin
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta