Çukurova'nın Esmer Çocuğu
Karanfil koydum adını
Yenik düştüğümüz rüzgârın
Üşüdüm ben çoğu kez bu aşkta
Ama vazgeçmedim
Sevişmelerimiz sonrası
Sus pus olurdu şehir
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Oysa
Çağırmıştın bir kere kapımıza ayrılığı
Yıkılmıştı üzerimize çoktan
Kırılgan zamanlarda yarattığımız sevda kaleleri .....Ne kadar güzel anlatmışsınız kaçınılmaz sonu yüreğinize sağlık kutluyorum saygılar....
Çünkü hiçbir zaman bir tam etmiyor iki parça, Yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta