Karanfillerin en güzelini bahçemde yetiştireceğim,
İhtiyacı olan güneş, benim onlara seni anlattığımda kızaran yanaklarım olacak.
Yağmur hasatı yapmak için ağlayan çocukların gözyaşlarını biriktireceğim,
Onlarla sulayacağım bahçemdeki en koyu kırmızı karanfili ve sonra.
Savaşı bitirmek için gökyüzünden serpeceğim yetim kalmış çocukların üstüne.
Ne kadar karton toplayan çocuk varsa bu varoş kentlerin içerisinde,
Geçtikleri yollara tek tek sereceğim.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta