Karanfillerin en güzelini bahçemde yetiştireceğim,
İhtiyacı olan güneş, benim onlara seni anlattığımda kızaran yanaklarım olacak.
Yağmur hasatı yapmak için ağlayan çocukların gözyaşlarını biriktireceğim,
Onlarla sulayacağım bahçemdeki en koyu kırmızı karanfili ve sonra.
Savaşı bitirmek için gökyüzünden serpeceğim yetim kalmış çocukların üstüne.
Ne kadar karton toplayan çocuk varsa bu varoş kentlerin içerisinde,
Geçtikleri yollara tek tek sereceğim.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta