Karanfillerin en güzelini bahçemde yetiştireceğim,
İhtiyacı olan güneş, benim onlara seni anlattığımda kızaran yanaklarım olacak.
Yağmur hasatı yapmak için ağlayan çocukların gözyaşlarını biriktireceğim,
Onlarla sulayacağım bahçemdeki en koyu kırmızı karanfili ve sonra.
Savaşı bitirmek için gökyüzünden serpeceğim yetim kalmış çocukların üstüne.
Ne kadar karton toplayan çocuk varsa bu varoş kentlerin içerisinde,
Geçtikleri yollara tek tek sereceğim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta