Karanfillerin en güzelini bahçemde yetiştireceğim,
İhtiyacı olan güneş, benim onlara seni anlattığımda kızaran yanaklarım olacak.
Yağmur hasatı yapmak için ağlayan çocukların gözyaşlarını biriktireceğim,
Onlarla sulayacağım bahçemdeki en koyu kırmızı karanfili ve sonra.
Savaşı bitirmek için gökyüzünden serpeceğim yetim kalmış çocukların üstüne.
Ne kadar karton toplayan çocuk varsa bu varoş kentlerin içerisinde,
Geçtikleri yollara tek tek sereceğim.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta