İnsan kendi sessizliğinde boğulur bazen.
kelimelerden daha ağırdır sessizliğin yükü.
Hayallerim kadar fazla gözüküyor yolum
Bir kağıda yüklerim düşlerimi de sessizliği de
Vururum uçsuz bucaksız dört nala yalnızlığı
Sırtlarım bazen de kendimi ve dostları
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta