İnsan kendi sessizliğinde boğulur bazen.
kelimelerden daha ağırdır sessizliğin yükü.
Hayallerim kadar fazla gözüküyor yolum
Bir kağıda yüklerim düşlerimi de sessizliği de
Vururum uçsuz bucaksız dört nala yalnızlığı
Sırtlarım bazen de kendimi ve dostları
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta