Kimseyi iplemeyen bir karamsarlıktı
sessizce usul usul üstümüze sinen
yarım ayın ışıltısı hüznünü gökyüzüne vururken
talihsiz bir çocuğun acınası umarsızlığı
ağlayan şiirlerin gözyaşlarına karışıyordu
biliyordum gök kuşağı da tükeniyordu kendi kendine
yıldızlar da sönüyordu birer birer
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta