Kimseyi iplemeyen bir karamsarlıktı
sessizce usul usul üstümüze sinen
yarım ayın ışıltısı hüznünü gökyüzüne vururken
talihsiz bir çocuğun acınası umarsızlığı
ağlayan şiirlerin gözyaşlarına karışıyordu
biliyordum gök kuşağı da tükeniyordu kendi kendine
yıldızlar da sönüyordu birer birer
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta