Ne zaman yolunu kaybetse çığlıklar
avuçlarımın karmaşık çizgilerinde;
gece yağar öyle zehir gibi
tepeden tırnağa.
Ve bulamaz il öpüşünü sevgili,
sevdiğinin karamsar dudaklarında.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta