Bir elimde çantam, kesemde yalnızlığım
Yürüyorum ağır aksak
Yaş 56 adımlar yavaş, hüzünler derin
Vefasızlık sarmış etrafımı, gözünü kucağında açanlar...
çalmış umutlarımı, çok mu harcadın* sevgiyi fütursuzca
sevgi kırıntıları dökülüp saçıldı yerlere
gönlünden düşenler en sevdiklerim miydi?
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Insan en çok sevdiklerinden yorulur.yipranir,acır...ama vazgeçemez bir türlü...guzrl ve manidardı şiiriniz tebrikler
Her şeye kıymeti nispetinde kamet etmek iktiza eder ama ne hikmetse, insanoğlu her şeyde olduğu gibi sevme konusunda da İlahi ve fıtri ve de makul ölçülere riayet etmeyip, ya ifrata gittiği ya da tefrite düştüğü için başına gelmedik bela kalmaz ki bu belalar bu dünyadaki peşin cezalardır. Asıl ceza ise baki alemdeki sonsuz azap cezalarıdır.
Hayırlı sınavlar.
Güzel demişsiniz
şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta