bugün moralim çok bozuk,
sadık kalemim bana itaatsizlik ediyor,
yürürken başımı kaldırmıyorum,
kazara yardıma muhtaç birini görürüm diye,
içimden hiç iyilik etmek gelmiyor,
ışıl ışıl vitrinler bile ilgimi çekemiyor,
varmıyım, yokmuyum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta