Kaldırımlarda yürürken dalgın ve mahzun;
Siniyor üzerime yağmur damlaları
Bir yudum kalmış sevgiyi silercesine.
İstemiyor! . Bu ilkbaharda laleleri.
Düşünüyor;
Rüzgarda hışırdayan sarı yaprakları.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta