Karaman’dan uzakta başımda duman olur,
Düşünüp anlatırken gönlüm, dilim yanıktır.
Ne zaman yolculuğa uygun bir zaman olur,
Hacıbaba Dağı’na, Karadağ’a dönüktür.
Özlemim anılara, yeme, içmeye değil,
Karaman’ı şöyle bir görüp geçmeye değil.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Sıla hasreti bu,
Başka şeye benzemez...
Karaman'ın ve sizin bir arada olmanız dileğimdir...
Tebrikler Nevzat Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta