Karaman’dan uzakta başımda duman olur,
Düşünüp anlatırken gönlüm, dilim yanıktır.
Ne zaman yolculuğa uygun bir zaman olur,
Hacıbaba Dağı’na, Karadağ’a dönüktür.
Özlemim anılara, yeme, içmeye değil,
Karaman’ı şöyle bir görüp geçmeye değil.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Sıla hasreti bu,
Başka şeye benzemez...
Karaman'ın ve sizin bir arada olmanız dileğimdir...
Tebrikler Nevzat Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta