Karaman’dan uzakta başımda duman olur,
Düşünüp anlatırken gönlüm, dilim yanıktır.
Ne zaman yolculuğa uygun bir zaman olur,
Hacıbaba Dağı’na, Karadağ’a dönüktür.
Özlemim anılara, yeme, içmeye değil,
Karaman’ı şöyle bir görüp geçmeye değil.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Sıla hasreti bu,
Başka şeye benzemez...
Karaman'ın ve sizin bir arada olmanız dileğimdir...
Tebrikler Nevzat Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta