Öleceğimi bilseydim binermiydim o asansöre
kimse gider mi ölüme göz göre göre
uzandığım bir poşet kömüre
elveda bile diyemedim sevdiklerime
elveda gardaşlarım elveda komşularım
karama hasretimden ağardı saçlarım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




2005 Ylında asansör kabininden poşetlerle kömürü kızı funda ile indirirken asansörün çalışması sonucu hayatını kaybeden 34 yaşındaki komşumun mezardan kocası için seslenişini şiir olarak yazdım.(kocasına karam derdi ).yağmur ap.belsin kayseri.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta