İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Köyler ..yavaş yavaş boşalıyor. Niye..Çünkü köyde niza hiç bitmiyor.Herkesin cebinde altıpatlar, toprak köylüyü doyurmuyor. Zaten çoğu kişi okuyamıyor. Marifet ,yok, çekici hiç bir şey yok..Sonra..sonra bütün köyler şehire. Bunun sonu ne olacak acaba, ben de merak ediyorum..Davulcu Rüstem de...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta