Karalar Bağlar Gezerim Şiiri - Zihni Derin

KARALAR BAĞLAR GEZERİM
​Gülmez oldu yüzüm, dertle dolunca,
Kendi efkarımı kendim yazarım.
Gönül bahçelerim susuz kalınca,
Karalar bağlar da sessiz gezerim.

​Gurbet ellerinde bittim tükendim,
Sılamın hasreti gönlüme sindim.
Kaderin elinden bin darbe yedim,
Yaramı saklar da dertle gezerim.

​Baykuşlar tünedi viran bağıma,
Kar yağdı güvendiğim o dağıma.
Küsüp de gitmişim gençlik çağıma,
Gözyaşım döker de mahzun gezerim.

​Kime ne diyeyim, halim perişan,
Hani nerde benim halimi soran?
Yalancı dünyaymış her yanı talan,
Aklımı fikrimi dertle gezerim.

​Turnalar uçunca kalırım darda,
Umutlar tükendi o vefasızda.
Bir garip ozanım kışta ve karda,
Yolları bekler de suskun gezerim.

​Zihni derdi bir gün, biter bu çile,
Sırlarımı dökmem yabancı dile.
Savrulur küllerim rüzgarla bile,
Toprağa hasretle yanık gezerim.
Yazan Şair:Zihni DERİN
03.02.2026