bu afaki konuşmaların,
kafatasımda çınlıyor.
sanıyorum başımı bir yerlere vuracağım;
anlamlar yüklediğim dostluk tevatürüne,
bir zamanlar boşuna inandığım yüzlere,
göstermelikler güneşinin ışığında zuhur etmiş hayal kırıklıklarına,
kendimden öteleyişime kendimi,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta