istanbul’un çarpık mahallelerinde,
birbirine yaslı apartmanların boyası dökük duvarları arasında,
bohem hayallerimle tutunduğum uçarılıklarım...
ve düşlediğim kadar eşrikleştiğim kadın,
dinlediğim her şarkının tekrarında sen varsın.
ne kadar baştan dinlesem, o kadar mayışıyor ayaklarımın altında pejmürde kaldırımlar
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Yorumunuz için teşekkürler, cümledeki düşüklüğün üzerinde yeterince duramamışım sanırım. Siz yazınca belirginleşti, ufak bir değişiklik yapıyorum.
o anda,
bilincimdeki tek berrak olan sensin. yerine
....................................nokta sensin
..........................berraklık sensin.
bilincimde ....................................
ince bir dokunuşla giderilmesi gereken cümle düşüklüğü var ama genel hatları ile güzel çalışma.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta