istanbul’un çarpık mahallelerinde,
birbirine yaslı apartmanların boyası dökük duvarları arasında,
bohem hayallerimle tutunduğum uçarılıklarım...
ve düşlediğim kadar eşrikleştiğim kadın,
dinlediğim her şarkının tekrarında sen varsın.
ne kadar baştan dinlesem, o kadar mayışıyor ayaklarımın altında pejmürde kaldırımlar
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Yorumunuz için teşekkürler, cümledeki düşüklüğün üzerinde yeterince duramamışım sanırım. Siz yazınca belirginleşti, ufak bir değişiklik yapıyorum.
o anda,
bilincimdeki tek berrak olan sensin. yerine
....................................nokta sensin
..........................berraklık sensin.
bilincimde ....................................
ince bir dokunuşla giderilmesi gereken cümle düşüklüğü var ama genel hatları ile güzel çalışma.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta