istanbul’un çarpık mahallelerinde,
birbirine yaslı apartmanların boyası dökük duvarları arasında,
bohem hayallerimle tutunduğum uçarılıklarım...
ve düşlediğim kadar eşrikleştiğim kadın,
dinlediğim her şarkının tekrarında sen varsın.
ne kadar baştan dinlesem, o kadar mayışıyor ayaklarımın altında pejmürde kaldırımlar
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Yorumunuz için teşekkürler, cümledeki düşüklüğün üzerinde yeterince duramamışım sanırım. Siz yazınca belirginleşti, ufak bir değişiklik yapıyorum.
o anda,
bilincimdeki tek berrak olan sensin. yerine
....................................nokta sensin
..........................berraklık sensin.
bilincimde ....................................
ince bir dokunuşla giderilmesi gereken cümle düşüklüğü var ama genel hatları ile güzel çalışma.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta