Bukağısından deliren sevdalarım, esrik gecelerden aşırıcak ayaklarımı eşikte kalan gidişine tanık olsun diye gözlerim.Giyindiğim düşlerin ihanetinden dağılan mısralar, çırıl efkarıma yoksul kahkahalar kollayacak. Ellerinde başka çocukların birleşen sevinci, sokaklara dağıtacağım kendimi.Devrisi günlerden umutlar toparlayacağım ve ceplerinden aşırdığım yaşamak, toprağa düşürecek inancımı yeniden. Uykusunda tutuklanan ellerimi sesinde tanımak gibi denize hazır nefesimle saçlarına salınacağım.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



