Kimsenin bilmediği bir düşle gülüşüyorum, deli sanıyor baktığım adam.Gülüyorum hem daha çok ve daha çok şaşırıyor adam.Adam sonunun gelmesini bekliyor merakla ve ben merak ediyorum hep gülerken deli sananları.Ben susuyorum yorgunluktan, adam gülüyor deliliğime, gülüşünü deliğine veriyorum.Oysa ki hiç nedensiz gülebilir insan gülünebilecek şeylerin listesi yoktur.Yürüyorum sonra sokağın sessizliğinde adam duruyor,adam bakıyor,adam gülüyor....
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta