Raflarda unutulmuş kadar yorgunum
Tozlarımı silerse rüzgâr, kırılır kemiklerim
Aydınlıktan bahsederken taşıdığım korkuyu
Yıldızsız bir geceye sessizce iliklerim
Hangi düşman başeder benim günahlarımla
Hangi kapı dayanır eşkıya yokuşuna
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta