Gidenlerin peşinden bana hep elem düştü;
Ahım yükseldi göğe, dostlara nâlem düştü;
Son nefeste öyle bir Yar! dedi ki Karakoç:
Parmaklarımı yaktı, elimden kalem düştü!
Evvâhî
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Tebrikler Üstadım!
Karakoçvari muhteşem bir manzume okudum.
Allah kaleminize ve ilhamınıza zeval vermesin.
Bu vesile ile büyük şair Sn. Abdürrahim KARAKOÇ'a gani gani rahmetler diliyor, saygı ve sevgilerimi gönderiyorum.
1000+heybem.
Selam ve dua ile..
Duygu dolu bir paylaşım ustadımıza Allahtan
Rahmet diliyorum. Sizinde yüreğinize sağlık
Osman bey.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta