Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Harika mısralar..
Kimse kimseye doymaz,beşer almasa Yaradan alır...Doymadan denizin tuzu gibi dudağımızda acımsı ama tatlı,öncesini hatırlatan bir iz bırakır gider sevenler çoğunlukla da sevilenler...Birbaşımıza kalalkalırız istasyonda...Biliriz giden gelmez ne ahıretten ne de bu dünyanın bilmem neresinden.Ama yanık yüreğimiz şunu da bilir ki her istasyonda bir sonraki sefer olacaktır,her birisi azıcık serinletse de aynı sona götüren...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta