25 Nisan 2006 - Konya/Ereğli
İlhamı gece ışıltısı kadar loş
Hakikati mum ışığının karanlığınca sinsi
Sanki bir rüyaydı, geçmişti Karainci
Anlatana ibretliktir aslında hikayesi
Buharında erimeyeni yakar küskün kinayesi
Alevinde tütmeyene de revadır kaderin köhnesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta