KARADENİZDE KADIN OLMAK ZOR
Aydınlık yüzüyle sabah güneşlerine,
yamaçlara tırmanırken merhaba derim.
Yüküm ağır ayaklarım yorgun,
Sırtımda ağırlığımdan ağır bir küfe.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ama heyhat fırtınalar kopsada içimde,
Şimdi dağların arkasında..
Yavaş yavaş yamaça tırmanan,
Sırtında küfesi, ağırlığında ezilen,
Ben Karadeniz Kadını.....
Karadenizde kadın olmak zor....
bir karadenizli kadın olarak kutlarım,yüreğine sağlık dost
sevgiyle kal emi
Karadenizli hemşehrim,bilirim zor Karadenizde yaşamak,fakat isyan yok sağlıklı ömür her yerde güzeldir.
Tebrik ederim ağzına sağlık.Tıkırgil
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta