Yeşil giymiş eteklerini doğa
Yüzüyor elbisesiyle suyun içinde.
Yüzdükçe dalgalar vuruyor gökyüzüne.
Boyanır birden gökyüzü maviye.
Karadeniz ayrılmaz bir ikilidir.
Et ile kemik gibi bir bütündür.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta