Ben Akdeniz çocuğu, bilmezdim hiç karayı,
Sen bağrıma açmadan, o kapanmaz yarayı.
Bembeyaz ufuklarda, pembe hayalim vardı,
Kapkara sularına dalıp hepsi karardı.
İlahi Karadeniz! Ne diyeyim ben sana?
Sebep oldun gönlümde, kapkaranlık tufana.
Kopardın bahçemdeki, biricik gonca gülü,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Tebrikler. Sevgiler
Temiz bir çalışma olmuş. Yalın..
Tanrı’nın hükmü buymuş, böyle yazılmış kader,
Hiç aklıma gelmezdi, bir gün ellere gider.
Soldu bütün renklerim, ne bet kaldı ne beniz,
Yârim sana emanet, iyi bak Karadeniz!
duygular hoş bir şekilde kaleme alınmış kaleminize sağlık kutlarım.
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta