Ben Akdeniz çocuğu, bilmezdim hiç karayı,
Sen bağrıma açmadan, o kapanmaz yarayı.
Bembeyaz ufuklarda, pembe hayalim vardı,
Kapkara sularına dalıp hepsi karardı.
İlahi Karadeniz! Ne diyeyim ben sana?
Sebep oldun gönlümde, kapkaranlık tufana.
Kopardın bahçemdeki, biricik gonca gülü,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Tebrikler. Sevgiler
Temiz bir çalışma olmuş. Yalın..
Tanrı’nın hükmü buymuş, böyle yazılmış kader,
Hiç aklıma gelmezdi, bir gün ellere gider.
Soldu bütün renklerim, ne bet kaldı ne beniz,
Yârim sana emanet, iyi bak Karadeniz!
duygular hoş bir şekilde kaleme alınmış kaleminize sağlık kutlarım.
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta