Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tamam gardaş
biz sormayalım da
sen anlat hele
DERDİN NE?
Allaha emanet olasın
Yasini sever, seni yar diyerek
Acılar da yanıma kar diyerek
Yine yek attı gönül, car diyerek
Deşmen sorupta; onulmaz yaramı.......
genel olarak çok beğendim şiiri.son dörtlük daha bir güzel geldi ..kutlarım..selamlar..
tebrikler üstadım şiirin çok harika olmuş inşallah kalemin daim olur başarılarının devamını diliyorum.
Şair Zafer KILIÇ
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta