Karacaahmet sende bütün ölü bedenler
Bir de asla ölü denmemesi gerekenler
Hallerini sormaya, ders almaya gelenler
Üzerlerinde yemyeşil yeşeren çimenler
Yanı başında her an seninle şahitlerin
Onlar da habersiz bizim gibi sesiz sakin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta