Rüzgarlar , el ele gezdiğimiz o sahile vuruyordu
Beraber oturduğumuz bank yeşildi şimdi
Güneş daha yalnız doğuyordu sabaha
Ayrıldığımızı unutan çiçekler umutla açıyordu.
Geri döndüm, anılarda döndü bana
Hatıralar doğmak istedi acılarıyla..
Şuan yürüdüğüm kaldırımda ikimizin ayak izleri duruyordu.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta