Rüzgarlar , el ele gezdiğimiz o sahile vuruyordu
Beraber oturduğumuz bank yeşildi şimdi
Güneş daha yalnız doğuyordu sabaha
Ayrıldığımızı unutan çiçekler umutla açıyordu.
Geri döndüm, anılarda döndü bana
Hatıralar doğmak istedi acılarıyla..
Şuan yürüdüğüm kaldırımda ikimizin ayak izleri duruyordu.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta