artık kış
tek odalı evin
hanaya bakan perdesiz penceresinde buğu
hıdır, küpeli çanakları bir de su testisi-tası
sobada kaynayan erik hoşafının kokusu
cama parmakla yapılan çiçeklerin
en alt noktaları damla-damla süzülür
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta