Ufukta gün solarken yüreğim taşar benim,
Gözlerim buza keser dillerim taşa benim,
Karabasan çökerken perde perde üstüme,
Nefesim zehir olur, sensizlik kokar tenim…
Şu gönülde her akşam o hüzün mayalanır,
Anılar şahlanırken yokluğun kanatlanır,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Gözlerimden taşarken kıpkızıl okyanuslar,
Hatıran pırlantadır, hasretle kucaklanır…
kutluyorum şairi ve şiirini saygılar +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta