Bir karabaş vardı, sempatikti, sevimliydi,
O, sahiplerini çok severdi,
Onun sadakati dillere destandı,
Aile bireyleri hep birlikte yaşardı.
İki aile, bir çatı altında toplanmıştı,
Aileden biri gitti, yâd ellere,
Derken diğeri de gitti.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta