her yere bir ajan süvari olarak sızan atım
kendine bir ayarkadaşı arıyor şimdi
karaay
evet, aslında bir “yalnızca şair olmak” isteğiydi bu
atıldı kapısından bacasından günyüzünün
öfke kokulu bir çiçeğe konmuyor
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta