Ayağa kalkan kaşlarım öfkeli bacaklarım yürüyor gözlerim
sadece ikimiz kaldık hedefe kilitlendim
rüzgardan değil titremesi korkudan
topladı yere düşen malzemeleri
arkasına bakmadan kaçtı
çıkardım çakmağı yaktım sigaramı taktım ikinci yüzümü
güneş bu gün içimi bir başka ısıtıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta