lambalar söndüler bir bir evlerde
bütün bu koca şehir uykuya daldı
kalbimin ışıklarını da sen söndürmüştün gidince
adına hasret denen sonsuz bir karanlık beni aldı
alev alev yanıyordu kara yangınlar içimde
kalbim hiçbir söndürme çabasını kabul etmedi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta