lambalar söndüler bir bir evlerde
bütün bu koca şehir uykuya daldı
kalbimin ışıklarını da sen söndürmüştün gidince
adına hasret denen sonsuz bir karanlık beni aldı
alev alev yanıyordu kara yangınlar içimde
kalbim hiçbir söndürme çabasını kabul etmedi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta