En uzak diyarlardan gelen korkuları sırtlayan
Geceden daha gece kokan kuzgunlar
Her çırptıkları kanatla sarsıyorlar yeryüzünü
Her çırptıkları kanatla karartıyorlar güneşi
Ölüm taşıyorlar ayaklarının altında
En huzurlu köyden en karışık şehirlere
En büyük dağdan en derin çukurların dibine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta