Bazen deryalarda boğulur kalpler
Zonklamalar sayılır zaman-zaman
Ama boşunadır sessizliğin gürültüleri
İlerde ölümün duvarlarına yaslanacaktır ömür
Zevalin kara türküleri
Bitmeyen dertleri anlatılacaktır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeni ile okudum
mana yüklü şiirinizi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta