Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Kara Toprak Verdiklerini Her zaman geri almıştır. Çünkü bu bir Devinimdir.
Kabul görülse de, görülmese de, Devinim sonucun da Cümle Mahlukatta
Evrimleşme gerçekleşir... VESSELAM.
İlahi tecelli böyle tezahür ediyor malesef... Dünya bir han adeta, gelen gidiyor, gidenin yerine de bir başkası geliyor.
Rabbim ömrümüzü hayırla ve rızası istikametinde hitama erdirsin... amin.
Geldiğimiz yerdir, "kara toprak..."
Ama unutur insan!
Dönmeyi kimse istemez, geri...
Hele "evlat" ise.....
Ana, baba feryat figan...
Allah, evladıyla sınamasın hiçbir anayı, babayı!
Tebrikler Tuba Hanım...
Evlat acısını çeken biri olarak duygularınızı çok iyi anlıyorum..Üzülmemek elde değil ama ne yazıkki alın yazısı hiç değişmiyor..Hüzün yüklü şiirinize verdiğiniz emeği kutluyor,sizlere sabır ve metanet diliyorum..
Selamlar..saygılar..
Sayfama hoş geldiniz..
Allah, hiç bir kuluna evlat acısı göstermesin. Yüreğine sağlık.
Geldiğimiz , beslendigimiz, ağıtlar yaktigimiz ve sonunda yine gittiğimiz yer kara toprak.
Sabırlar daim olmalı
Yüreğine sağlık ... saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta