İki büyük sevdam var, biri halk, biri toprak,
Ne zaman bahar gelse solar, dökülür yaprak;
Biri candan kıymetli, en kutsalı vatandır,
Diğeri ona âşık, toprağa can katandır.
Kanıyla o toprağı hamur edip yoğuran,
Şühedayı vatana koçum deyip, doğuran,
Oğlu eli kınalı analar ile dolu,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta