Gökyüzü kustu, yeryüzü titredi,
Zaman ağırlaştı, nefes dondu göğüste,
Taşlar ağladı, toprak hıçkırdı,
Saatler kayboldu, gecenin derinliğinde.
Kentler, enkaz gibi değil, ruh gibi parçalandı,
Çığlıklar yankılandı, sessizlik içinde,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta