Kara Elitler Sofrası
Yükseldiği kadar gömülmüş !
ağaçların nabzını duyuyor
domuz çukurlarında yüce dağ !
bir roma hazinesi
kuş kemikleri toprağında !
huyu değişmeyen bir vezir gibi duruyor yanında yalnızlığın
emrine amade sürüler göçlerinde
kavalı ıslıkla değiştiren devrim!
o ekim geceleri usulca sokuluyor
tüm gevezelere rağmen değişmeden duruyor
kirpiğimde bir kıvılcım
şu ! yanardağa hasret!
boz bir yakamoz sıçrıyor geçmişin zifosuna.
rüzgârım ese ese bebeğiMi bulunca
sıkışıyor minik ağzıNın tam ortasına.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!