Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Saygı değer saygın kalem, Rıza Akbulut beyefendi...
Şiirinizi içtenlikle, size ve kaleminize saygı duyark okudum.
Yazmış olduğunuz dizeler, tükenmiş bir aşkın ardından geriye kalan derin bir yorgunluğu ve içe çökmüş bir umutsuzluğu anlatıyor.Kara sevda, burada hem inatçı bir acı hem de insanı tüketen bir kader gibi sunulmuş. Sonuçta eseriniz, aşkın insanı nasıl diri diri esir aldığını ve bittiğinde nasıl bir çöküş bıraktığını dokunaklı ve sade bir dille ifade ediyor.Bu mükemmel dizeleri yazan kalemi tam puan artı and diyerek kutluyorum...Kaleminiz daim olsun...Esen kalınız...Saygılarımla...
Teşekkür ederim. Allah razı olsun yorumunuz için , çok mutlu oldum. İnşaallah daha güzel paylaşımlarda bulunmak imidiyle...Selam ve dua ile
Kulağın çınlasın senin ey dilber.
Halimi haber versin güvercinler.
Kara sevdalılar yaşarken ölüdürler.
Bende yaşanacak bir hayat kalmadı.
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim. Allah razı olsun yorumunuz için , çok mutlu oldum. İnşaallah daha güzel paylaşımlarda bulunmak imidiyle...Selam ve dua ile
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta