Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
KARA SEVDA, ZITSIZ VE TANRISIZDIR ALEMDE. SAYGILARIMLA.
Yaşanan bir melankolinin dizelere yansıtılışı çok güzeldi Nilgün Hanım, sizi kutlarım. Sevgilerimle esen kalın! (10on+ant)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta