10 Mayıs 2005 || Kahramanmaraş/Afşin
Ölünecek bir yer vardı,
toprak, artık içine çekmekten yorulmuş,
gök, sırtını dönmüş,
taşlar, ağırlığını bile unutturmuştu.
Gözler kapanmadı, ama görecek de bir şey kalmadı.
Bir şehir, sessizce yıkılmayı kabul etti.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta