Ben güvercin oldum anne
Kanatlarımda sevgim,
Sessizliğim de yakarışlarım var.
Bilmezdim;
Ne demek olduğunu aşkın
Çevremde bunca sevenimle
Bir sevda türküsü
Sardı yüreğimi
Yazdım gökyüzüne
Şimşekler çaktı gözlerimde
Alev alev yanarken yüreğim
Ağladım, ağladım doyasıya
Masum gülüşünle
Alay eder gibi
Hoşça kal dostça kal
Dedin
Dönmeden çıktın
Gittin
Seni görmeden gidersem bir gün
Bağrımda yanmamış yer kalmamıştır
Bu hayat sensiz olmuşsa olgun
Gözümde akacak yaş kalmamıştı
Sorarsan kalbime hala sana kul
Anladım ki fark ettiğin güzeller de
Seni fark ederse güzellikler tamamlanırmış.
Anladım ki sevilen seveni fark etmezse
Sevdalar doğmadan ölürmüş
Sevenle birlikte.
Gönlünde yollara açılmışsa kapılar
Kırılmıştır bileklerin de prangalar
Gurbet sıralanır önümüzde
Hasret, karşılıksız aşk gibi aklımız da
İçin dağlanır yüreğin kanar
Seni anlarsa sevdiklerin anlar
Dadanmış pencereme
Selamsız telaşlı bir serçe
Bütün derdi
İki ekmek kırıntısı
Dadandırma kara gelin
Dadanırsa yine gelir
Kim, kimdi
Kim, kim değildi
Belirsiz.
Su bulanık,
Hava bulutlu,
Toprak çamur,
Bir gölgeyiz dünyada
Güneşle belirginleşir varlığımız
Çoğaldığımızı çocuklarımızla
Anlarız.
Belki yaşadığımızı da öyle
Çığlık çığlık sevinçler
Tel vurup
Selam ediyorsun ayrı ayrı
Özledim kokunuzu,
Sitem ederek
Siz nasıl dayanıyorsunuz,
Aklımdasınız, genzim yanıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!