Bugünkü yolculuğumda sisli bir yoldayım,
Öyle karanlık ki ne önümü,ne kendimi görüyorum,
Kaptırdım kendimi öylece yollara,
Ne ışık var ne yaradan ,
Yalnızım ben kimsesiz ,
Orada öylece yürüyorum ,
Sanki kafamın içindeki duman misali ,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




En zor an kendinden kaçıldığı zamandır
İfadeye bayıldım
Tebrikler
İnsan...
Ne zaman, nerede...
Hangi halde...
Ancak kendi bilir...
Çözümsüzlük bile kendi içindedir...
Çözer, bir gün..
Tebrikler Su Hanım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta