Gün battı yine karanlık çöktü
Kara ziftlerini üstümüze döktü
Kavuştu birbirine yıldızlarla ay
Gök senin sayabildiğin kadar say
Korkma,kaçma değilsin ki yalınız
Ay yoldaşın sabaha kadar kalınız
Gece seni gözetsin,koruyup kollasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta